OPERACIÓN COMERCIO

Comeza “operación COMERCIO” neste novo ciclo non fai falla que teñas unha boa voz, nin bo tipo, tan só gañas por encamiñarte un futuro.
Aprenderás cousas de interese que ainda que sexa da túa vida cotián, nunca te paraches a pensar enlas. Porás a proba a túa imaxinación e fantasía. E poderás demostrar todo o que vales sen moito esforzo, xa que é fácil e sinxelo.
Anímate e vente para o ciclo de Comercio.

CONTANOS BORJA
Enteireime de que existía este módulo por unha amiga que me falara moi ben del. Ela estudou este módulo o ano pasado e agora ten un traballo fixo. Desde o primeiro dia me din conta que este ía ser un bo ano, e a verdade, estao a ser en tódolos xeitos. Nunca me arrepentirei de ter estudado este ciclo, porque sei que gracias a él, e con un pouco de esforzo poderei chegar a triunfar na vida.

UNHAS VETERANAS: ANGÉLICA E TANIA
A nosa chegada a Comercio foi un pouco extraña. Cando estábamos no Instituto non tiñamos vontades de estudar e nunca ibamos á clase e por iso tivemos que abandoar os estudos da ISO.
E matriculámonos nunha academia de Informática, por suposto aí tamén perdemos o tempo.
Entón un día faláronos do Colexio San Miguel. Dixéronos que tiñamos a posibilidade de facer unha Garantía Social, que é un curso que che permite presentarte a unha proba de acceso a Ciclos Formativos de Grao Meio.
Matriculámonos en Garantía de Oficina, aprobámola e entón prensentámonos á proba de acceso. E aquí estamos, dispostas a seguir adiante!¡Sempre hai outra oportunidade!

AINOA, ANGELA Y ESTEFANÍA
Comercio non é o que pensa moita xente, estar nun estabelecemento detrás dun mostrador e cobrar. Un dependinte é moito mais ca iso, é a persoa que che axuda a escoller o que realmente necesitas e queres. Ó facer Comercio aprendes a tratar co cliente, potencias a túa creatividade e moitas cousas que as verás se te matriculas en Comercio...

MARTA FOI-SE A FACER PRÁTICAS AO CORTE INGLÉS
Cando chegaría o momento? Era a pregunta.
Setembro, ó fin chegaba o momento que esperaba.
Despois de todo un curso preparándonos, que se Operacións de Almacenaxe, Animación do Punto de Venda, Informática...e moitas veces preguntándonos, serviranos todo isto para algo?.O principal era que había que aprobalo e eu fixérao, e non con malas notas, porque en realidade era interesante, e todo o que faciamos eran cousas que podían ser reais. Así que imaxinación e a montar unha axencia de viaxes na clase!.
A verdade era que o habíamos pasado moi ben durante o curso e despois dun bon verán chegaba o momento de por en práctica todo o que había aprendido, ¡e nada mais e nada menos que no Corte Inglés!.
Primeiro día, e moitos, moitos nervios.
Era o primeiro día que nos íbamos a por de cara ó público. Agora sí que había moitos nervios, que se a camisa, a saia, as medias, os tacóns... ¡nin un sábado pola noite!
Mándante a unha planta e dentro desta póñente nun departamento. No meu caso en “bolsos e complementos”, na planta baixa. Unha vez alí o xefe de persoal presentoume a quen sería o meu xefe de planta e entón presentáronme ás miñas compis. Todas sorprendíanse de verme alí porque nunca antes un alumno fixera prácticas no Corte Inglés.
Ó principio estaba perdida e tiña que preguntar case todo, pero era cuestión dunha semaniña e estaba solucionado. Despois era seguir a mecánica. Pola mañá chegaba mercancía, había que revisar que estivese ben e había que colocala nos andeis de forma que chamase a atención, as ofertas nos cabezais cos seus respectivos carteis. Todo debía de estar moi ben colocadiño e libre de pó para dar moi boa imaxe.
Despois había que adicarse a vender, vender e vender. En canto había un cliente rondado polo teu departamento de forma educada había que “entrarlle ” e venderlle algo, demostrando os teus propios argumentos: que se é de pele de vacún, que o producto está de oferta e non o pode desaprovechar, etc. A cuestión era sempre vender: quen mais vende mais cobra. Aínda que este non era o meu caso porque eu non ía cobrar nada, pero cada vez que vendía algo e o cliente se ía contento e satisfeito coa súa compra, sentíame moi ben. Había satisfeito a súa necesidade e agradábame, e aínda mais se o cliente se ía dicindo: “moitas gracias, moi amable”, cun sorriso na cara. Entón enchíame por dentro. Foi o mellor das prácticas, tratar coas persoas, aínda que tamén había “bordes” cos que había que manter o tipo.
Cada día aprendía algo, a facer pedidos, deseñar carteis no ordenador, dar artigos de baixa, e ó final do día, tocaba facer caixa!.
Despois dun mes unha atopábase como na casa “era unha grande familia”. As miñas compañeiras tratábanme como a unha filla. De feito elas tiñan fillas da miña idade, eu era alí a nena e sentíame moi ben. Ia facer as prácticas encantada.
Despois de tres meses xa se acababa e tocaba o final. Era decembro e o día 11 rematában-se as práticas. Dous dias antes, o xefe de persoal chamoume ó seu despacho e deu-me a grande noticia: ademais de me dar unha tarxeta de regalo do Corte con 40 euros e de me cobrir as notas cun EXCELENTE, fíxome un pequeno contrato, ¡qué alegría!. Foi a recompensa.
Penso que nestas prácticas aprendín unha morea de cousas, e traballar para O Corte Inglés dache prestixio e calidade.
Hoxe teño un traballo fixo. Despois de ter recebido uns cursiños en Madrid estou a traballar na nova tenda que O Corte Inglés ten en Vigo, chamada Sfera, e creo que son moi afortunada por facer algo que me diverte e agrada e aínda porriba, ¡me pagan!.

Artigo feito polos alumnos do ciclo de Comercio do curso 2001-2002